Zaailingen, mini 8

Jarenlang had ik met mijn ex man een volkstuin. Ik beleefde er vele heerlijke momenten als ik lekker bezig was met mijn handen in de aarde. Zaaien, verspenen, plekjes in de tuin klaarmaken, planten, dieven, oogsten, plukken. Zalig.

Na de scheiding viel ik wat dat betreft in een gat en zeker het eerste jaar miste ik die tuin zo vreselijk dat ik menig traan gelaten heb.

Toen ik anderhalf jaar geleden mijn vriend leerde kennen en zijn rechttoe rechtaan kale tuin zag, had ik niet verwacht dat ik mijn sfeer hier zou mogen inbrengen.

Dat het nu ook mijn tuin is met, deels  mijn sfeer, is dan ook een cadeautje.Er staan nu overal potten met bollen en violen. De tuin heeft vaste planten gekregen, bijen-en vlinder lokkende soorten.Terracotta kleuren, mijn ding.Frutsels en kaarsen op tafel en in de kast onder de overkapping. Vogelbollen in de bomen enz.

Gisteren kochten we gordijnen voor onder de overkapping. We hadden dat idee opgedaan bij de air B&B vakantiewoning vorige maand. De kant en klare gordijnen waren te lang en moest ik inkorten.Naaien kan ik niet dus ik zoomde ze met zoomband wat je erin kan strijken. Sufkont die ik ben deed ik het precies aan de verkeerde kant. Ik verzuchtte tegen mijn vriend: geef mij een bak aarde en zaden en ik zorg dat je planten krijgt. Maar een lap stof en ik, dat is geen goede combinatie....

  Nou ja ze hangen. Zaaien heb ik ook gedaan, tomaten, basilicum, aardbeien en rucola. De zaden kreeg hij toen hij met pensioen ging van zijn collega's en mijn dochter.Zijn collega's hadden gehoord over mijn groene vingers en deden dit cadeau zodat ik hem kon ontvluchten als ik hem zat was! Dat ben ik nog lang niet en daarom staan er nu door het huis potjes met  mini  plantjes in de vensterbanken.Mijn zaailingen.