Herdenken

4 mei, vandaag om 20 uur vindt de Nationale Dodenherdenking plaats.

Toen ik kind was, woonden we praktisch naast de basisschool van Smitshoek.Een gehucht aan de grens van Rotterdam.Bij de school was een monument ter nagedachtenis van 2 gevallen militairen, op 10 mei 1940 omgekomen bij de verdediging van het vliegveld aan de Waalhaven.

De school is er niet meer, het monument heeft ergens anders een plek gekregen.

In mijn geheugen staat de herdenking op 4 mei daar bij mijn lagere school nog steeds gegrift.De fanfare die het Wilhelmus speelde,de minuut stilte en de kranslegging.Maar bovenal de emoties van mijn vader bij die plechtigheid staan mij helder voor ogen.Diepe indruk maakte dat op mij als kind.

Vandaag herdenken wij en zal ik om 20 uur naar tv kijken.

Ik kan alleen maar hopen dat het tij zal keren in de wereld en dat mijn kleinkinderen in vrijheid mogen blijven opgroeien.De gedachte dat het anders kan worden, kan mij beangstigen.

In Denekamp liepen we voorbij dit monument, waar kransen bij lagen.Het herdenkt de gedeporteerde Joodse burgers uit Denekamp. Ik vond het een aangrijpend monument.

Dat er nog  altijd plekken zijn op de wereld, waar je vervolgd wordt vanwege je afkomst, je geloof, je geaardheid. Of dat een of andere gek bedenkt dat jouw land bij dat van hem hoort of dat een regimechange nodig geacht wordt en het vervolgens uit de hand loopt...

Waarom?