Hitte en verkoeling

 

Afgelopen week was ik een midweek weg met mijn kleinkinderen, om en om. Twee jaar geleden was ik met iedere kleindochter apart 2 nachtjes weg geweest naar Renesse en de jongste had al een paar maal gevraagd wanneer we weer samen op vakantie zouden gaan. Maar ja, als je met de een gaat moet je ook met de ander gaan en ik heb er 4. Dus ik had steeds gezegd dat ik eerst moest sparen. Tot ze het pas weer vroeg en ik hetzelfde antwoord gaf en mijn zoon na het eten zei dat ik op zijn kosten wat leuks mocht boeken.Dus zo gezegd, zo gedaan. Ik boekte bij de Katjeskelder, niet te ver rijden en leuke huisjes in het bos.

De meiden hadden vorige week vakantie en de jongens een studie dag, dus ik vertrok op maandag met Fleur, dinsdag volgde Romy met de twee jongens, donderdag bracht Nick Lieke en nam Fleur mee terug en vertrokken in de middag Romy en de jongens weer en had ik de laatste dag weer samen met Lieke.  

 

Het was echt een geweldige week. Een week die dan ook in het teken staat van de kleinkinderen, zij mogen bepalen wat we doen, wat we eten. Nou was het natuurlijk snikheet, dus heel veel meer dan het zwembad hebben we niet gezien. Ik denk dat ik 150 maal van de glijbaan af geweest ben, mijn lijf zit onder de blauwe plekken. Het eten bestond uit pannenkoeken, pizza en patat.

 Maar eigenlijk was het wel erg lekker in precies die warme week daar te zijn want nu ik weer terug ben, loop ik de hele dag te puffen van die extreme warmte. Ik kan er tegenwoordig niet meer zo goed tegen en dat water in het zwembad bracht toch heerlijke verkoeling.  

Volkstuin 

H. had de tuin wel wat bijgehouden. Hij vertelde de peultjes er uit gehaald te hebben omdat ze verdord waren.

Toen ik op de tuin kwam bleken ook de doperwten,  die ik nog niet eens geplukt had, verdwenen te zijn . Hij dacht dat het hetzelfde was.Ik moet hem echt goed instrueren want anders ziet hij alles voor onkruid aan  of blijst juist het onkruid staan. Er staan daarom overal bordjes en labels maar zelfs dan....Afijn weer plek om nieuwe bonen te leggen om het maar positief te zien.

 

De bloemenrand langs het pad staat nu wel op zijn mooist misschien. Sinds jaren ging ik gisteren weer met een bosje bloemen uit eigen tuin naar huis.